The Mall Characters Part Two!

Ayun, so nandito ako ngayon sa sm. As usual. At pinilit kong samahan ako ng isang kaibigan na long hair din. Tatawagin natin siyang "long hair dude". Kaya every time na magbanggit ako ng long hair dude dito, siya yun! Okay?

Etong blogpost na to ay part two ng naunang blogpost entitled mall characters. Pagkatapos ko kasing gawin yung post na yun e may mga naisip pa akong ibang mga notable acts dito sa mall. So without further chorva chorva. Eto na.

The Mall Characters Part Two!(echo)(echo)(echo)(humihinang echo)(fade out na)

1.) Pulubing Manggagancho - "Boy, boy, baka pwede namang pahingi ng konting barya, pamasahe ko lang." Yan, yan ang linya lagi ng matandang babae na laging humihingi sakin ng pamasahe. Hindi ko alam kung bakit araw araw niya pa rin akong hinihingan e alam naman niyang araw araw din akong hindi magbibigay. Imposible naman kasing araw araw siyang walang pamasahe (pano siya nakapuntang sm?). Minsan ganito rin tayo. May mga pagkakataong magpapanggap tayo na mahina para magamit ang ibang tao. Mapanlamang at makasarili. Kakainin ang sariling pride para lang sa sariling kapakanan.

2.) The Early Birds - Sila yung mga high school students na alas dose palang ng tanghali, nasa sm na, at ayaw papasukin ng mga guwardiya. Naranasan ko din to. Naiinis ako pag hindi kami pinapapasok. Minsan ganito rin tayo, masyado tayong maaga para sa mga bagay. Hindi natin iniintindi na lahat ng bagay may oras. Pero nakakainis talaga yung mga guwardiya. hehe.Joke.

3.) Moonwalkers - Madalas tong mga moonwalkers e magsyota. Magkaholding hands, magkaakbay, at parang naglalakad sa buwan. Minsan ganito tayo. Ninanamnam natin ang oras na makasama ang importanteng tao sa buhay natin. We take time to look at the beauty of the world. And we don't care about other people, as long as we enjoy each other's company.

4.) The Lost Child - mga batang nawawala. Umiiyak, naglalakad lakad, hinahanap ang kasama, at higit sa lahat, madalas hindi pinapansin. Nawala na rin ako dati, umiiyak ako at paikot ikot ako para hanapin si mommy. Hindi ako pinapansin ng mga tao. Buti nalang may nakakita saking guard. Minsan ganito tayo, nawawala, umiiyak tayo at hindi alam ang gagawin. Hindi tayo pinapansin ng maraming tao. Pero syempre may ilan din na mahahanap ka. Hindi ka naman pwede palaging "nawawala".

Okay, tambay mode muna kami ni "long hair dude".