Ayun, di nanaman ako nakapasok. Kaya magpopost nalang ako dito. If you noticed I started this blog with "Lupang Hinirang". Bakit?Well, simply lang. Kasi gusto kong ipakita na mahal ko ang Pilipinas. Gusto kong isampal sa mga mukha niyo na kabisado ko ang Philippine national anthem (actually copy paste lang yun).
Marami kasi satin ngayon lalo na sa mga kabataan nakakalimutan na ata na pinoy sila. Nagiiba na agad ang tabas ng dila natin nakatikim lang ng starbucks, (wag kayong maoffend maxado a,nagsstarbucks din ako). Marami ang nakakalimot ngunit mas marami naman ang nagpapalala sa fact na nakakalimot na nga tayo. Eto yung mga taong katulad ko, na masyadong mapuna at mapanlait. Wala lang, siningit ko lang.
Anyway, hindi naman lahat nakakalimutan ang pagkapinoy nila. Ang problema lang kasi, kinahihiya nila or talagang wala lang silang pake. Masyado nating minamaliit ang Pilipinas, sinasabi natin na palpak ang gobyerno, grabe ang trapik sa edsa, mabaho ang daan, madaming kriminal. Minsan masasabi mo pa nga na ayaw mo nang tumira sa Pilipinas. Ang daming sinasabi, daming panglalait sa Pilipinas, pero wag ka, pag nanalo si Pacquiao, proud na proud to be pinoy yan!
Sana tigilan na natin ang pagbatikos sa kapwa natin at sa sarili nating bansa. Magagaling tayong mga Pinoy, gamitin natin yun. Kaya naman natin e.
Tara, starbucks! hehe.
Friday, July 3, 2009
I'm a Filipino!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


0 comments:
Post a Comment